باران شعر و ادب

بر گ های درختان به این سو آن سو تکان می خورند

         گویی دارند برای نسیم دست تکان می دهند

شاید هم....

در عمق دریاچه دنبال چیزی می گردند....

کسی چه می داند  میان آب ها چه رمزی  نهفته  ؟

نسیم دست مهر بانش روی درختان می کشد

برگ ها  ...

زرد      ...نارنجی           ...سرخ...آتشین

چه رویایی در باد شعله  می کشند.......

برگ ها با وز ش هر نسیم دست از  دامن شاخه ها رها می کنند...

آری....

آنان فرش رنگارنگ شان زیر پای عابران  می گستر ا  نند

درختان دست به دست هم دادند

       گرداگرد دریاچه حلقه بستند....

      گویی آب   پرستش می کنند...

چه زیباست....

      گویی دشت دو نیم شده....

  آری.....

 آب همه چیز هم رنگ خود می سازد

لختی می گذرد.....

  آفتاب مستقیم به درختان می تابد

درختان به سمت خورشید قد می کشند ....